Notatki Ziemowita

Instalacja nowego forum ziemek.webd.pl

Stary adres IP działa dla pozostałych for ( n-gry.pl/forum i archeos.pl/forum )
Jednak instalacja nowego nie mogła się powieść.
Użycie nowego adresu IP zadziałało.
CytatPrzeprowadzka do Warszawy! (...) zmiana adresów Mysql adres wewnętrzny: z 192.168.1.123 na 192.168.101.134 (...)

Dwa tygodnie z Knights and Merchants

Dzięki temu wątkowi na forum zdobyłem polską wersję Knights and Merchants, która poprawnie działa na moim PC. Dzięki KazuaR. :)

I tak przez ostatnie dwa tygodnie w wolnych chwilach grałem w KaM.
Steam overlay (ciągle nie jestem do niego przekonany, nie podoba mi się on) pokazuje, że spędziłem grając 43 godziny. W tym czasie ukończyłem obie kamapnie - The Shattered Kingdom oraz The Peasants Rebellion.


Największy problem miałem z misją, w której przeciwnicy w określonym czasie atakowali moją bazę i mojego przeciwnika. Dopiero po za czwartym czy piątym razem (po ustaleniu specyficznej taktyki - wyprodukowania w jak najktórszym czasie jak najwięjszej liczby kusz i uzbrojenia) udało mi się odbić ten atak. Po obronie misja ta przebiegała jak większość misji - spokojne rozbudowywanie misteczka i uzbrajanie coraz większej liczby żołnierzy odbijając czasem pomniejsze ataki przeciwników, kończąca się atakiem i pokonaniem wrogów.


Dwie rzeczy trochę uprzykrzyły mi rozrywke:
1) AI - sztuczna inteligencja nie stawiała dużego wyzwania, bardzo łatwo było wyciągnąć jednostki wroga z zabarykadowanych pozycji na preferencyjne dla mnie, gdzie dużo mniejszymi siłami pokonywałem armie przeciwnika.
2) Przedstawienie fabuły w kampani The Peasants Rebellion - nie chodzi mi o samą fabułę (w obu kampaniach jest ona prosta, ale sensowna), ale o to jak zaprezentowana została ona graczom, w którejś misji z kolei w tej kampanii miałem przykre wrażenie, że tekst poprzedzający misję był niespójny z treścią samej misji. Poza tym teksty tej kampanii były dużo prostsze niż w kampani The Shattered Kingdom - miałem wrażenie, że były pisane w pośpiechu.


Może za jakiś czas sięgnę po KaM Remake wspomniany w tym poście - niewielkie zmiany w gameplay'u (m.in. dodany nowy budynek - market), sporo nowych map (edytor map!), a nawet cała 10-epizodowa kampania i co najważniejsze - ciągle popuparny tryb multiplayer.


EDIT:
Hmm. Ostatni raz w Knights and Merchants grałem chyba aż ponad 5 lat temu - link.

[Anno 2070] Recenzja

W nowej odsłonie serii - w przeciwieństwie do wszystkich poprzednich - przenosimy się w przyszłość, do roku 2070. Świat wygląda inaczej. Na skutek zmian klimatycznych poziom wód w oceanach podniósł się niszcząc dużą część ekosystemu. Musieliśmy zastanowić się co dalej. Zwyczaje społeczeństwa uległy zmianie przekształcając jego część w przedsiębiorczych Tycoons lub wybierających życie w zgodzie z naturą Ecos. Zaczęła się najważniejsza walka w historii ludzkości - walka o ostatnie zasoby naturalne. Nowe technologie zagrażają ostatniej nie eksplorowanej części środowiska naturalnego - oceanom. To tutaj znajdują się ostatnie, nie odkryte pokłady surowców.
Cytat: filmhttp://www.youtube.com/watch?v=CRyF52zQTa4 @@
W Anno 2070 - w stosunku do poprzednich części - razem z przeniesieniem rozgrywki w przyszłość nastąpiło pięć wielkich zmian. Najważniejszymi z nich są równowaga ekologiczna i energia elektryczna. W przeszłości nie było problemów z równowagą ekologiczną, w tej części Anno będziemy musieli się z nią liczyć. Podobnie ma się sprawa z energią elektryczną, bez niej nic już nie może funkcjonować, będziemy musieli zapewnić dostawy prądu na każdej zasiedlonej przez nas wyspie. Trzecią i czwartą szczególnie zaznaczoną przeze mnie zmianą w nowym Anno jest to co pod nami i to co nad nami, czyli oceany i przestrzeń powietrzna. Kolejno - będziemy mogli zejść pod wodę i wykorzystać to co mogą dać nam oceany. Całych miast pod wodą niestety nie zbudujemy - pomijając okropną nieefektywność takich rozwiązań - nie zostało to po prostu zaimplementowane. Musimy ograniczyć się do kilkudziesięciu rodzai budowli jakie możemy stawiać pod wodą. Dzięki nim pozyskamy nowe surowce lub wcześniej wydobywane na powierzchni będziemy zdobywać znacznie wydajniej. Natomiast przestrzeń powietrzną będziemy mogli opanować dzięki samolotom. W grze dostępne są tylko trzy modele samolotów, jednak każdy spełnia całkiem inne zadanie. Potyczki wojenne przybierają nowe oblicza. Nie możemy bronić tylko wybrzeży wysp, dzięki samolotom, wróg może zaatakować nas od każdej strony. Ostatnią wielką nowością są Arki. Są to ogromne statki-miasta, w których mieszkają ludzie, produkują energię, uprawiają rośliny. W samej rozgrywce spełniają one jednak tylko funkcję bazy, do której możemy wrócić (sama Arka nie może się przemieszczać), coś zostawić i zabrać coś innego. To tam możemy kupić po bardzo dobrej cenie statek główny, kiedy pierwszy zostanie zatopiony, albo pierwszy statek podwodny. Najciekawszą rzeczą w Arce jest fakt przenoszenia włożonych tam towarów i przedmiotów do innych gier (nie działa w kampanii i pewnych scenariuszach). Dzięki temu możemy zacząć nową grę ciągłą z dużym zastrzykiem materiałów budowlanych lub innych towarów pozwalających na szybki rozwój z poprzednich gier ciągłych. Dziwi mnie jednak trochę fakt przenoszenia towarów w Arkach do gier Multiplayer, wydaje mi się, że nie powinno mieć to miejsca (tak jak to jest z niektórymi scenariuszami, gdzie jest to zablokowane).


Widać tu zmianę w kolorystyce wyspy.
(niskie ustawienia grafiki)


Zdecydowanie żywsze i weselsze barwy.

Rozpoczynając rozgrywkę zawsze (pomijając niektóre scenariusze, gdzie nie mamy wyboru) musimy wybrać frakcję początkową. Mamy do dyspozycji Ekosów i Fabrytów. Ekosi to frakcja dbająca o równowagę ekologiczną, wykorzystująca odnawialne źródła energii, ich placówki produkcyjne w mniejszym stopniu wpływają na równowagę ekologiczną niż placówki produkcyjne Fabrytów. Są jednak przez to wszystko mniej efektywni, produkcja czystej energii jest droga, dlatego mogą przeznaczyć mniejsze fundusze na rozwój czy militaria.
Cytat: filmhttp://www.youtube.com/watch?v=mxJVo_9PCAY @@
Fabryci natomiast nie dbają o ekologię, liczy się dla nich tylko efektywność i zyski. Produkcja energii jest tania, ale zanieszycza środowisko, przez co traci produkcja upraw i zadowolenie mieszkańców. Będąc bardziej efektywni mogą przeznaczyć większe fundusze na rozwój czy militaria, ale muszą liczyć się z protestami wywoływanymi niezadowoleniem czy potrzebą zmniejszania ujemnej równowagi ekologicznej przez nich wywoływanej, co całkiem sporo kosztuje. Więcej o różnicach między tymi frakcjami można przeczytać tutaj.
Cytat: filmhttp://www.youtube.com/watch?v=FBoKzkgiFbU @@
Jest jeszcze trzecia frakcja, której nie możemy wybrać jako podstawowej, ponieważ nie dysponuje ona podstawowymi rodzajami budynków. Są to Technosi. Bez różnicy czy gramy Ekosami czy Fabrytami dostęp technologii Technosów możemy zakupić (zwykle za 10 000 kredytów) gdy domy naszych mieszkańców rozwiną się do trzeciego poziomu - Ekobudowniczych lub Fabrybudowniczych. To dzięki Technosom dostajemy możliwość zejścia pod wodę i zasiedlania podwodnych wyniesień. Nie mamy do dyspozycji całego dna morskiego, praktycznie mówiąc podwodne wyniesienia są zwykłymi wyspami, tyle że zatopionymi pod wodą. Aby móc zakładać podwodne kolonie, technologia Technosów daje nam także możliwość budowy statków podwodnych. Są ich tylko dwa rodzaje - jak można się domyślić - statek handlowy i statek bojowy. Również dzięki Technosom mamy technologie umożliwiające nam budowę statków powietrznych. Tych są trzy rodzaje - lekki i szybki samolot do działań zaczepnych lub atakowania niechronionych punktów wysp; średniej wielkości samolot do zadań specjalnych, dzięki któremu mamy możliwość przejmowania magazynów przeciwnika; duży samolot szturmowy o wielkiej sile ognia, który ma ponadto możliwość bombardowania, dzięki któremu może zatapiać wiele statków jednocześnie lub zniszczyć kilka budowli.
Cytat: filmhttp://www.youtube.com/watch?v=097ILBEpYYs @@
Walka z jednej strony została uproszczona w stosunku do części poprzedniej, a z drugiej strony utrudniona. Uproszczona dlatego, że nie musimy zarządzać kampusami jednostek i wydawać im rozkazów rozbijania obozów i przenoszenia się z miejsca na miejsce. W nowym Anno nie ma piechoty, ani nawet pojazdów naziemnych - po co to wszystko gdy cała rozgrywka toczy się na archipelagu wysp? Mamy do dyspozycji tylko statki i samoloty. I tutaj można mówić o pewnym utrudnieniu, każdym z nich sterujemy niezależnie. Po okresie rozgrywki, gdzie żadnych działań wojennych nie prowadzimy, a skupiamy się na rozwoju gospodarki, musimy się w pewnym momencie przełączyć na ciągłe wydawanie rozkazów i sprawdzanie czy nasze siły zbrojne są bezpieczne. Jest to o tyle trudne, że chwila nieuwagi może nas kosztować kilka statków. W roku 2070 siła ognia jest ogromna i do zatopienia jednostki wystarczy bardzo krótki czas ostrzału przeciwnika. Do obrony mamy do dyspozycji wieżyczki z działami, atakującymi tylko statki, możemy jest stawiać tylko w obrębie nabrzeża; wieżyczki przeciwlotnicze, które możemy rozstawiać na wyspie; wieżyczka Technosów łącząca oba typy uzbrojenia, które możemy stawiać tylko w obszarze portowym. Nie ma murów czy wałów obronnych, bo przecież dla nowoczesnej broni to nie jest żadna przeszkoda.


"Morze" szczątków statków zatopionych przez bombardowanie
z samolotu lądującego po lewej na lotnisku.
(niskie ustawienia grafiki)

Wracając do tego co najważniejsze w każdym Anno - zaspokajanie potrzeb mieszkańców i budowanie silnej gospodarki. Jak zwykle potrzeby mieszkańców ograniczają się do różnych towarów i dostępu do różnych budynków. Wszystko to jest podzielone na kilka kategorii, najczęśniej nie zwraca się na nie uwagi i spełnia każdą potrzebę. Istnieje jednak możliwość (na wyższych poziomach rozwoju mieszkańców) zaspokojenia np. potrzeby na jedzenie nie dostarczając ryb (najbardziej podstawowego towaru), należy jednak pamiętać, że zaspokojenie potrzeby nie będzie pełne i mieszkańcy nie rozwiną się do kolejnego poziomu; poza tym zbierane podatki będą niższe z powodu mniejszego zadowolenia. Kategorie potrzeb to jedzenie, picie, styl życia, wspólnota, aktywność, informacja oraz partycypacja. Ostatnie cztery to potrzeby dostępu do różnych budynków i ograniczają się do dwóch możliwości - potrzeba spełniona lub niespełniona. Trzy pierwsze składają się z różnych potrzeb na towary, np. na pierwszym poziomie potrzeba na jedzenie ogranicza się do ryb, a potrzeby stylu życia w ogóle nie ma, ale na wyższych poziomach, np. u Fabrytów, potrzeba jedzenia składa się z ryb, sztucznej żywności i dań luksusowych. Zarówno dla frakcji Ekosów jak i Fabrytów istnieją cztery poziomy rozwoju mieszkańców, dla frakcji Technosów natomiast jest ich tylko dwa.

W poprzednich częściach Anno występowały już przedmioty specjalne, ale do tej pory można je było tylko kupić, teraz możemy je też wynajdywać w Laboratoriach i Akademiach. Budynki te możemy budować dzięki technologii Technosów. Im więcej Asystentów Laboratoryjnych i Badaczy w okolicy Laboratorium lub Akademii tym szybciej przeprowadzane są badania. Czas tworzenia przedmiotu zależy także od jego skomplikowania, niektóre proste, np. ekwipunek do gaszenia pożarów (głównie na platformach wiertniczych) to kilka minut czasu gry i kilkaset kredytów, inne, bardziej skomplikowane, np. projekt elektrowni wodnej to conajmniej 45 minut czasu gry, kilka tysięcy kredytów i kilkadziesiąt ton różnych towarów potrzebnych do badań. Poza wyjadywaniem i kupowaniem przedmiotów możemy także je znaleźć we wrakach statków na dnie morza, możemy przywieźć je z wyprawy (wysłanie pojedynczego statku na wyprawę (znika wtedy z mapy sektora gry) wymaga innego przedmiotu). Przedmiot specjalny może być także efektem ubocznym pracy Laboratorium lub Akademii, jeżeli są tam przeprowadzane badania, to co jakiś czas tworzony jest (poza aktualnie tworzonym przedmiotem) jakiś przedmiot. Tak jak zwykłe towary można kupować i sprzedawać za kredyty, tak przedmiotami specjalnymi można handlować za licencje (w Anno 1404 podobną funkcję spełniały punkty honoru). Są pewne rodzaje przedmiotów nazywanych modułami - te przedmioty można (w zależności od rodzaju modułu) zabrać na statek, ustawić w magazynie lub zawieść do Arki, każdy moduł działa wtedy - kolejno - na statek, na całą wyspę, na wszystko w tym sektorze (w przypadku modułów do Arki). Bonusy jakie dają te moduły są bardzo różne, np. podniesienie szybkości statku o 30%, czy np. zwiększenie efektywności wszystkich elektrowni węglowych w tym sektorze.

Tak jak w poprzednim Anno mieliśmy za sojuszników reprezentantów starego świata i świata Orientu (Lord Northburgh i Al Zahir), tak tutaj mamy reprezentantów każdej frakcji - Yana Rodriguez reprezentująca Eden Initiative, Rufus Thorne reprezentujący Global Trust oraz Dr Salman Devi reprezentujący S.A.A.T.. Od każdej z tych postaci możemy otrzymywać zadania, za które otrzymujemy kredyty, towary lub przedmioty oraz punkty wpływu dotyczącej każdej z tych osób z osobna. Im więcej punktów wpływów mamy u danej osoby tym więcej możliwości doplomacyjnych mamy (np. wezwanie pomocniczej floty wojennej (za którą oczywiście płacimy) możliwe jest od 60 punktów wpływu). Możemy otrzymywać zadania także od losowych mieszkańców naszego miasta, oczywiście nie musimy ich przyjmować, ale czasem warto, bo nagroda w kredytach lub towarach jest całkiem duża.


Arka Rufusa Thorna.
(niskie ustawienia grafiki)

Wybuch na platformie wiertniczej czy protesty mieszkańców miasta to tylko dwa z wielu możliwych wydarzeń losowych jakie mogą się zdarzyć w nowym Anno. Nieugaszony pożar po wybuchu na platformie wiertniczej (który można zgasić tylko statkiem wyposażonym w odpowiedni przedmiot) może doprowadzić do wycieku ropy naftowej i kiedy ta dotrze do brzegów jakiejś wyspy to zdecydowanie obniża równowagę ekologiczną wyspy (co obniża produkcję wszystkich plantacji do ułamka normalnej efektywności, a łowienie ryb (podstawowego towaru potrzednego wszystkim mieszkańcom) jest całkowicie uniemożliwione). Protesty mieszkańców mogą być skutkiem niespełnionych żądań jakie wystosowali nasi mieszkańcy, żądania mogą być różne, często spotykanym jest żądanie zamknięcia elektrowni atomowej. Przy nie spełnieniu żądania mieszkańcy miasta protestują - ich niezadowolenie bardzo wzrasta, jest ono na tyle duże, że powoduje emigrację, nie wspominając o tym, że rozwój domów jest niemożliwy.


Wyciek ropy, po zbyt późno ugaszonym pożarze platformy wiertniczej.
(niskie ustawienia grafiki)


Widok pod wodą.
(niskie ustawienia grafiki)

Nikt chyba nie potrafi sobie wyobrazić Anno bez trybu gry ciągłej. Oczywiście nie brakuje jej i tym razem. Jednak jest też inny - i to bardzo ciekawy tryb! Są to różne scenariusze, których jest kilka, w każdym dostajemy ściśle okreslone zadanie. Jednym z nich jest scenariusz o wysokim poziomie trudności - "Walka o władzę", w którym musimy pokonać wszystkich rywali, zbudować monument, uzbierać określoną (dużą) ilość kredytów i mieć w swoich miastach po 5000 ludzi każdej frakcji. To jak próbowałem przejść ten scenariusz opisałem w tym tekście, zapraszam do przeczytania. To oczywiście skrajny scenariusz z ogólnymi celami, ale są też inne. Poza stale dostępnymi scenariuszami są też udostępniane specjalne Wydarzenia światowe, które dostępne są tylko przez określony czas. Pierwszym z nich był "Terror Atomowy". Jest to właściwie misja składająca się z trzech scenariuszy o coraz wyższym poziomie trudności. Jest to ciekawy pomysł na przypominanie graczom o Anno i z zachęcenia ich do spędzenia kolejnych godzin z grą. Multiplayer w Anno został już dodany w odsłonie 1404, a dokładniej w jej dodatku. Jednak ciągle jest to dość specyficzna rozgrywka. Najlepszym sposobem na udaną grę Multiplayer jest umówienie się z grupką znajomych, ponieważ dołączając do jednej z publicznych gier utworzonych przez nieznajomych nie możemy raczej liczyć na ich pozostanie do końca rozgrywki czy wogóle na dobrą zabawę, ponieważ czasem rozrzut umiejętności jest na tyle duży, że onieśmiela mniej doświadczonych graczy. Przykładem ciekawego scenariusza do gry Multiplayer jest misja dostarczenia tysiąca ton ropy naftowej. Archipelag wysp jest specjalnie zbudowany by rozgrywka była ciekawsza (nie na każdej wyspie można wydobywać ropę, na żadnej z wysp nie ma ponad tysiąca ton tego surowca). Gdy mamy możliwość zagrania z osobami o podobnym poziomie umiejętności (tym lepiej znajomimi, z którymi dobrze się znamy) to rozgrywka może być naprawdę interesująca i zabawna. Oczywiście rozgrywki w Anno mogą trwać bardzo długo, dlatego istnieje możliwość zapisania stanu gry i wczytania go innym razem. Jest to kolejny powód do grania ze znajomymi, łatwiej jest się umówić na kolejne spotkanie w wirtualnej rzeczywistości Anno 2070.


Widok menu wyboru misji.


Scenariusze.


Menu wyboru scenariusza misji specjalnej "Terror atomowy".

Bardzo miłym urozmaiceniem i czymś co dodaje klimatu grze są głosowania do Rady Światowej oraz do Senatu. Każdy gracz może oddać swój głos na przedstawiciela frakcji, którą popiera. Najczęściej sprowadza się to do zagłosowanie na tą frakcję, której akcje dają nam to czego chcemy. Akcje te można uruchomić w każdej grze, scenariuszu, grze ciągłej, multiplayerze. Każde głosowanie trwa najczęściej tydzień lub dwa, by wszyscy aktywni gracz mogli oddać swój głos. Aż do zakończenia kolejnego głosowania wszyscy grający w Anno w tym czasie będą mogli uruchomić akcje wygranej frakcji (nawet jeśli zapisało się grę, gdy Przewodniczącym Rady Światowej był Seamus Green to po jej wczytaniu, gdy Przewodniczącą jest już Skylar Banes możemy uruchamiać tylko akcje dostępne poprzez Global Trust (którego głową jest Skylar Banes)). Podobnie z wyborami do Senatu, tyle, że tam nagrodą dla graczy nie są akcje, ale stałe bonusy, np. większa cena ropy naftowej. Dla graczy, którzy będą ją sprzedawać to lepiej, ale dla graczy, którzy ją kupują - gorzej.


Rada Światowa.


Senat.

Tak jak w poprzednich częściach, tak też tutaj są osiągnięcia i budowanie swojego profilu. Osiągnięcia są naprawdę różne, od wyprodukowaniu każdego rodzaju towaru, po wyburzenie pięciu elektrowni atomowych. Dzięki osiągnięciom możemy odblokowywać (do późniejszego użycia w profilu) nowe portrety, wyglądy swojej Arki, tytuły (takie jak Inżynier czy Wizjoner) ukazujące się przy nicku i portrecie gracza.


Portrety do wyboru.

O grafice nie będę się dużo rozpisywał. Jest naprawdę piękna, bogate detale nadają smaku i klimatu grze. Jednak w zwykłej rozgrywce, mnie, nie dane było się nią zachwycać, grałem na najniższych detalach (na których gra wcale nie wygląda tak źle, ale widać ogromną różnicę pomiędzy wysokimi ustawieniami grafiki).

Dla niektórych bardzo dużym minusem może być polskie tłumaczenie. Przetłumaczono tylko napisy, wszystkie dialogi pozostawione zostały w wersji angielskiej. Tak jak mnie to pasuje, tak dla innych może być problemem. Dialogi między postaciami zapisywane są w małym okienku, w prawym, górnym rogu ekranu, jednak nie są zapisywane dosłownie, jest tam tylko skrót, parafraza, tego co rzeczywiście zostało powiedziane. Sens zostaje oddany, ale klimat i odczucia płynące z gry bardzo na tym tracą. Samo tłumaczenie też nie jest najlepsze, np. "Generator wieży solarnej" (z angielskiej nazwy "Solar tower generator").

Ubisoft nie rezygnuje także z zabezpieczeń stosowanych w swoich grach. Anno 2070 posiada DRM, a także limitowaną ilość aktywacji gry na różnych komputerach (nawet zmiana tylko pewnych podzespołów komputera będzie wymagała ponownej aktywacji. Aktualnie limit wynosi trzy aktywacje, ale istnieje szansa, że to się zmieni. Miejmy nadzieję, że za jakiś czas limit aktywacji zostanie całkiem zniesiony.

Na koniec, na polepszenie humoru poruszę temat pewnych nieścisłości świata gry nowego Anno. Otóż samoloty potrzebują paliwa (gdy się skończy to samoloty (na szczęście nie spadają na ziemię) latają bardzo powoli), ale co ze statkami? To już nie są żaglowce jak w każdym poprzednim Anno, to są statki potrzebujące paliwa, do żadnego z nich nie musimy go jednak dostarczać. Inna sprawa - tak jak w poprzednich odsłonach gry - tak tutaj, wszystko liczone jest w tonach (choć gdzie się dało chowana była ta jednostka miary). Tak jak tona ryb, drewna, betonu czy żelaza brzmi jak najbardziej normalnie, tak mikroczipy liczone w tonach...?! To brzmi absurdalnie.

Jeżeli z tekstu nie dało się tego odczuć to napiszę to czarno na białym - nowe Anno to świetna gra, zdecydowanie warta kupienia. Pozycja obowiązkowa dla osób, które grały w poprzednie części serii.

153% normy w wyzwaniach StarCraft II

Jedno z wyzwań dla jednego gracza w StarCraft II wymaga zabicia 50 jednostek dla zdobycia brązu, 100 dla srebra i 150 dla złota. Mnie udało się zabić 229.


Wyzwanie "Zwiastun Śmierci" polega na ćwiczeniu multitaskingu, czyli wykonywanie różnych zadań jednocześnie.

3 luty 2012: Udało mi się poprawić winik do 255, czyli 170% normy. ;)
4 luty 2012: 261.

Walka o władzę - scenariusz Anno 2070

Jakiś czas temu postanowiłem ukończyć najtrudniejszy, standardowy scenariusz Anno 2070 - "Walka o władzę - Zmierz się z jednym z największych wyzwań w swojej karierze." Od razu na początku zaznaczę, że nie ukończyłem jeszcze tego scenariusza, ale myślę, że mogę się pochwalić tym co osiągnąłem. Jest to bardzo trudny scenariusz, podchodziłem do niego z różnych stron, w sumie (poza oczywiście zapisywaniem i wczytywaniem gry) dopiero za siódmym podejściem udało mi się dojść do punktu, w którym mym miastom nic nie zagrażało.


Jeżeli jeszcze nie grałeś w ten scenariusz a nie chcesz żadnych podpowiedzi to nie czytaj dalej.

Scenariusz ten to przede wszystkim niezbyt przyjazny archipelag wysp, małe wyspy, mało surowców, niektóre surowce dostępne na pojedynczych wyspach. Przeciwników jest czterech, a właściwie czworo - Pirat Hektor - agresywnie atakuje statki i wybrzeża wysp, łatwo go jednak przekonać do czasowego zaprzestania tych praktyk za pewną - całkiem sporą - sumę kredytów. Keto - to najemniczka, która dostała specjalne zadanie zniszczenia wszystkich naszych sił w tym sektorze, na szczęście pojawia się dopiero po 2,5 godzinie od rozpoczęcia rozgrywki; ma bardzo silną flotę, która z czasem się rozbudowuje osiągając wręcz absurdalne rozmiary. Obie te postacie nie zasiedlają wysp. Vladimir Solkov - zasiedla wyspy, ale nie jest pełnoprawnym "gracze" w tym archipelagu, pojawił się tutaj tylko po to by wydobywać ropę i produkować ropopochodne towary; dysponuje flotą średniej wielkości złożoną z różnych statków i samolotów. Thor Strindberg - pełnoprawny "gracz", zasiedla wiele wysp, z czasem rozbudowywuje swoją flotę do całkiem dużych rozmiarów; prowadzi agresywną dyplomację, co chwilę żądając spełnienia pewnych warunków pod groźbą wojny; wojna z nim jest trudna, mając przewagę militarną atakuje frontalnie niszcząc całą flotę, gdy wie, że ma mniejsze siły, atakuje wiele miejsc jednocześnie, niszczy wyspy od środka flotą powietrzną, odcina dopływ towarów z innych naszych wysp niszcząc statki handlowe i wybrzeża. Naturalnym w takich warunkach był wybór frakcji - Global Trust i ich efektywność była mi potrzebna.

Pierwszą próbą było zwykłe, spokojne rozbudowywanie miasta. Gwałtownie przerwane w pewnym momencie przez pirata - Hektora i jego flotę. Zapłaciłem mu jak najszybciej za czasowy rozejm. Jednak trwał on krótko. Płacenie dużych sum Hektorowi zrujnowało mnie ekonomicznie. Próba zakończona niepowodzeniem.

Planem na następną próbę - drugą - była szybka produkcja uzbrojenia i budowa floty mogącej odeprzeć ataki Hektora. Tak też zrobiłem. Z poczatku szło całkiem nieźle, ataki zaczepne udawało mi się odeprzeć, jednak gdy Hektor zorientował się co się dzieje wysłał całą swoją flotę przeciw mojej. Przegrałem tą bitwę. Wróciłem do punktu, w którym byłem podczas pierwszej próby. Potrzebny mi był nowy plan. Próba przerwana.

Kolejna - trzecia - próba zakładała budowę umocnień - statycznych, ale mocniejszych i tańszych od statków. Udało się! Hektor nie mógł niszczyć moich wybrzeży, ale jakiekolwiek statki wysyłałem do innych wysp były zatapiane. Musiałem w końcu zbudować flotę na tyle dużą by mogła zniszczyć flotę pirata, trwało to bardzo długo - limit statków jakie można wybudować zależy od całkowitej liczby mieszkańców. Nie mogłem zasiedlić innych wysp, więc domy mieszkańców nie były zbyt rozbudowane, dlatego by mieć dużo mieszkańców musiałem postawić bardzo wiele domów. W końcu udało mi się stworzyć na tyle dużą flotę by - przy odrobinie taktyki i wycofywaniu uszkodzonych jednostek do portu na naprawy - zniszczyć Hektora. Jednak wtedy pojawiła się Keto ze swoją flotą. Moja zdziesiątkowana po walkach z piratami flota nie miała szans z bardzo dobrze uzbrojoną flotą najemniczki. Moje wszystkie siły militarne i umocnienia zostały zmiecione z powierzchni ziemi. Próba zakończona niepowodzeniem.

Czwarta próba zakładała taki sam plan jak próba trzecia, ale zrobienie wszystkiego szybciej i lepiej, by po zniszczeniu Hektora móc naprawić i uzupełnić flotę. Więcej placówek produkujących materiały budowlane, wykonywanie wszystkich zadań sojuszników, większy handel. Szło całkiem nieźle. Pokonałem Hektora, odbudowałem flotę. Gdy pojawiła się Keto ze swoją flotą potrafiłem na początku stawić jej czoła chroniąc się przy postawionych wcześniej umocnieniach. To wszystko jednak na nic. Siła jej floty była tak duża, że zamknęła mnie w moim porcie, pomiędzy umocnieniami - nie mogąc się rozwijać moja flota nie mogła być powiekszana, a jej flota z czasem osiągnęła tak absurdalne rozmiary, że w końcu dysponowała siłą mogącą zniszczyć w pojedynczym frontalnym ataku całą moją flotę i umocnienia. Próba zakończona niepowodzeniem.

Zniszczenie floty Keto wydawało się niemożliwe, potrzebowałem całkiem nowego planu, taki też był piąty plan. Plan zakładał wykorzystanie technologii Technosów. Był to pierwszy plan, do którego zrobiłem sobie notatki. Plan zakładał kilka równoległych ścieżek. Po zredagowaniu do formy publikacyjnej wygląda on tak.

1a. Jak najszybciej kupić technologie Technosów i rozpocząć produkcję zaawansowanej broni i karbonu oraz paliwa.
1b. Kupić troszkę podstatowej żywności i energodrinków by zrobić 150 badaczy (potrzebych akurat 150 by móc odbudowywać złoża surowców).
1c. Dodatkowe złoża węgla zrobić zawczasu (jak się skończy to na wyspie nie będzie energii!).

2a. Jeszcze szybciej wszystko.
2b. Większa produkcja materiałów budowlanych.
2c. Jak najwięcej ludzi i jak najbardziej rozbudowane domy (jednak - rozbudowywać dopiero wtedy kiedy będę pewien, że starczy mi na wszystkie bombowce)

3a. Zbudować jak najwięcej bombowców.
3b. Dwoma bombowcami zniszczyć Hektora.
3c. Mieć siedem bombowców kiedy pojawi się Keto.
3d. Jak nie starczy siedem bombowców to szybko nająć flotę za pożyczki.

4a. Wykonywać jak najwięcej zadań.
4b. Inwestować i/lub handlować akcjami (dodatkowe pieniądze) [są to akcje dyplomatyczne] z sojusznikami.
Plany 1, 2 oraz 4 realizowałem całkiem dobrze, ale całkiem nie udało mi się spełnić podpunktu 3c. Miałem trzy czy cztery bombowce, które z trudem niszczyły połowę punktów życia głównego statku Keto. Zrealizowanie podpunktu 3d nie zdołało zniszczyć połowy tego co zostało. Szybciej i lepiej się nie dało. Bombowce są bardzo drogie (5500 kredytów, 25 ton zaawansowanej broni, 30 ton karbonu, 15 modułów konstrukcyjnych), a co gorsze zajmują cztery sloty limitu floty (gdzie zwykły statek zajmuje dwa). Próba zakończona niepowodzeniem.

Szósta próba zakładała ten sam plan co piąta, ale zamiast niszczyć główny statek Keto, chciałem zniszczyć bombardowaniami jej flotę. Gdy atakowała umocnienia zbierała się na małej przestrzeni. Na początku wydawało się, że plan działa, jednak złapanie więcej niż paru statków najemników było trudne i niebezpieczne dla bombowców. Flota Keto była uzbrojona w działka przeciwlotnicze. Mając kilka bombowców, nie mogłem sobie pozwolić na więcej niż pare statków (z powodu limitu floty), przez to - mimo, że zdesiątkowana przez moje bombardowania - flota Keto ciągle uniemożliwiała mi ekspansję i rozwój miasta. Choć pod całkiem innymi warunkami to byłem w podobnej sytuacji jak w próbie pierwszej - zamknięty na jednej wyspie nie mogąc nic zrobić. Próba zakończona niepowodzeniem.

Sytuacja szóstej próby nie była tak beznadziejna jak mi się wydawało. Trochę przez przypadek, a trochę dzięki szczęściu zauważyłem że dysponuję całkiem pokaźną ilością zaawansowanego uzbrojenia i karbonu. Pomyślałem - a co mi szkodzi, spróbuję - i tak zrodził się siódmy plan. Po pierwszym zbombardowaniu głównego statku Keto jeden samolot wrócił, trzy kolejne bardzo szybko odbudowałem mając zebrane potrzebne towary i rozkazałem wykonanie drugiego bombardowania. Sukces! Keto pokonana!


Tonący główny statek Keto.
(niskie ustawienia grafiki)

Moje miasto było bezpieczne, mogłem wreszcie pozwolić sobie na ekspansję i rozwój miasta. Po dłuższym czasie dysponowałem całkiem dużą flotą i w powietrzu, i na wodzie. Dopóki nie byłem przygotowany do wojny spełniałem żądania zarówno Solkova jak i Strindberga, gdy grozili mi wypowiedzeniem wojny. Choć prowadzenie wojny nie było łatwe ani z Solkovem, ani ze Strindbergiem, to za każdym razem byłem do niej bardzo dobrze przygotowany i wygrywałem. Gdy zostałem sam ze swoimi sojusznikami na mapie mogłem rozbudowywać swoje ekspansje i zakładać nowe. Co prawda nie spełniłem jeszcze wszystkich celi w tym scenariuszu, ale osiągnąłem całkiem wiele. Zbudowałem też monument Fabrytów.


Monument w moim mieście.
(niskie ustawienia grafiki)

Anno 2070 - pierwsze wrażenia

Niestety nie mogłem dostać nowego Anno w dniu premiery (17 listopada 2011) - mimo, że wybrałem się na spacer do centrum handlowego, usłyszałem tylko, że towar nie dotarł. Koniec końców - Anno 2070 dostałem dopiero 2 grudnia. Z powodu braku czasu oraz nie chcąc by cokolwiek mi przeszkadzało - pierwszy raz zagrałem jednak dopiero 16 grudnia. Ten wpis z kolei, piszę dopiero teraz, czyli 31 stycznia.

Pierwsze wrażenie było niesamowite! Klimat gry jest niepowtarzalny. Spodobał mi się i to bardzo. Miałem mieszane uczucia, kiedy usłyszałem, że nowa część Anno ma być osadzona w przyszłości. Jednak nie zawiodłem się, twórcy mieli bardzo dobre pomysły i świetnie je zrealizowali. Jest rok 2070. Lodowce pod wpływem globalnego ocieplenia rozpuściły się i zalały wiele ziem. Tylko wyżej położone tereny, które w większości nie były zamieszkane znajdują się nad wodą. Państwa i granice między nimi straciły na znaczeniu. Większą kontrolę maja wielkie korporacje, które mają dostęp do niewielu pozostałych surowców naturalnych. Największą z nich jest Global Trust (Tycoons - Fabryci). Istnieje także organizacja Eden Initiative (Ecos - Ekosi), która zdobyła wielkie poparcie promując proekologiczne ideały po katastrofalnym podniesieniu się poziomu oceanów. Największa organizacja naukowa, dla której najważniejsza jest technologia i rozwój nauki to S.A.A.T. (Scientific Academy for Advanced Technologies) (Techs - Technosi).


Rozpoczynając swoją pierwszą rozgrywkę należało wybrać pomiędzy dwiema frakcjami - Ekosów i Fabrytów. Ekosi to frakcja dbająca o równowagę ekologiczną, wykorzystująca odnawialne źródła energii. Fabryci natomiast nie dbają o ekologię, liczy się dla nich tylko efektywność i zyski. Produkcja energii jest tania, ale zanieszycza środowisko. Więcej o różnicach między tymi frakcjami można przeczytaj tutaj.

Poza Ekosami i Fabrytami są także Technosi - nie jest to pełnoprawna frakcja - zamiast czterech poziomów rozwoju mieszkańców mają tylko dwa; nie mają wielu kluczowych rodzajów budynków - nie można w czasie rozgrywki rozwijać tylko tej frakcji. Można natomiast rozwijać tylko frakcję Fabrytów lub Ekosów, ale bardzo wiele się traci nie wykorzystując technologii Technosów.

Na początku rozgrywki ma się dostęp tylko do technologii wybranej frakcji, z wejściem na trzeci poziom rozwoju mieszkańców - fabrybudowniczych/ekobudowniczych - pojawia się możliwość zakupu technologii Technosów (zwykle za 10 000 kredytów). Gdy mieszkańcy miasta osiągną czwarty poziom - fabrykierowników/ekokierowników - udostępniona zostanie możliwość rozwijania drugiej frakcji (wybierając na początku Fabrytów dostaje się możliwości frakcji Ekosów, i na odwrót), oczywiście za pewną cenę (zwykle 10 000 kredytów).

Największą różnicą jaka rzuciła mi się w oczy w stosunku do poprzednich części Anno są energia elektryczna dostępna na wyspie oraz równowaga ekologiczna wyspy. Większość budynków potrzebuje energii elektrycznej, jej niedobór skutkuje zmniejszoną produkcją lub całkowitym zatrzymaniem funkcjonalności, dlatego kiedykolwiek pojawi się niedobór energii trzeba go jak najszybciej uzupełnić. Z drugiej strony nadprodukcja energii jest stratą surowców i/lub kredytów (koszty utrzymania elektrowni). Inaczej ma się sprawa z równowagą ekologiczną wysypy. Tak jak nadprodukcja energii jest stratą, tak tutaj dodatnia równowaga ekologiczna może przynosić zyski. Równowaga wpływa na produkcję upraw oraz zadowolenie mieszkańców. Równowaga bezludnej wyspy to "0". Ujemna równowaga ekologiczna działa negatywnie, dodatnia pozytywnie. Różne uprawy różnie reagują na zmiany w równowadze ekologicznej - np. nasiona kawy reagują bardzo gwałtownie (produktywność mocno spada już przy niewielkiej ujemnej równowadze), a uprawy ryżu łagodniej. Większość budynków wpływa negatywnie na równowagę ekologiczną wyspy (w najlepszy razie budowla jest neutralna) dlatego każda z frakcji ma pewne specjalne budynki, które polepszają równowagę ekologiczną. Ważne jest to, że te specjalne budowle frakcji Fabrytów nie mogą podnieść równowagii ekologicznej powyżej zera. Tylko Ekosi mają potrzebne technologie. Ciekawym dodatkiem jest to, że wygląd wyspy się zmienia zgodnie z jej równowagą ekologiczną. Przy dużych ujemnych wartościach wyspa staje się posępna i szara, dla wartości dodatnich pogodna i jasna. Zmienia się również muzyka grana w tle. To wszystko w dużym stopniu wpływa na klimat gry.



Ostatnią rzeczą jaka rzuciła mi się w oczy przy pierwszej rozgrywce i o jakiej warto napisać to podwodny świat. Dzięki technologii Technosów można zasiedlać podwodne wyniesienia! Może nie do końca... - jest ograniczona liczba budynków, które można postawić pod wodą, a nie można na powierzchni. Niestety, ale całych miast nie da się zbudować pod wodą. Podwodne wyspy zabudowywuje się w celu pozyskania nowych towarów lub pozyskiwania wcześniej dostępnych na powierzchni towarów w sposób bardziej efektywny i szybszy.


Po wybuchu na platformie wiertniczej.
(na niskich ustawieniach grafiki)

Wyniki na koniec lata

Oczywiście to nie tylko statystyki z tego lata, ale z całego roku (od sierpnia 2010).
Tego lata grałem jakiś czas (jak zawsze wcześniej) tylko Zergiem, potem na chwilę przerzuciłem się na Protossa, by w końcu grać wybierając zawsze rasę losową. Oto moje statystyki:
245 meczy wygranych Zergami.
76 meczy wygranych Protossami.
50 meczy wygranych Terranami.
Z 371 meczy 1v1 jakie rozegrałem w 108 z nich wybierałem rasę losową.

Awansowany

Dostałem awans do ligi platynowej StarCrafta II. :)


Uzupełniając swoją historię z tego wpisu dopowiem, że zaraz jak kupiłem grę - po 5 meczach sprawdzających - dostałem się do ligi złotej. Wtedy (sierpień 2010) bardzo szybko dostałem awans, najpierw do ligi platynowej, potem do diamentowej. Jednak kiedy zaczął się rok akademicki nie miałem tyle czasu na grę. Przez to, w marcu, zostałem zdegradowany do ligi platynowej. Kiedy znowu zacząłem grać, byłem tak bardzo bez formy oraz odcięty od najnowszych taktyk, że po kilku przegranych meczach trafiłem do ligi złotej. Teraz w końcu - 8 września 2011 - dostałem znowu awans do ligi platynowej.


9 zwycięstw pod rząd

Przez dwa kolejne dni nie przegrałem ani jednego meczu. Po dziewięciu zwycięstwach z 22 miejsca w swojej dywizji wspiąłem się na 3. W każdym z tych dziewięciu meczy wybierałem losowanie rasy. Wygrywałem i Terranem, i Protossem, i oczywiście swóim ulubionym Zergiem.



Zerglot

Zerglot to nazwa osiągnięcia, które można zdobyć za stworzenie Zealota zaczynając grę Zergiem. (Zerg + Zealot = Zerglot)
Nawet nie wiedziałem, że można używać chronobusta na budynkach Zergów! :)